Нырок-сівак (на рускай мове – красноголовый нырок) – гэта качка сярэдняга памеру, якую можна сустрэць на азёрах, вадасховішчах, ну і нават рэках з багатай расліннасцю. На зіму злятае ў вырай у Заходнюю і Паўднёвую Еўропу, Паўночную Афрыку і іншыя рэгіёны Азіі, часта ўтвараючы вялікія зграі на адкрытай вадзе. У Беларусі гэта звычайны пералётны і часткова зімуючы від, які сустракаецца па ўсёй краіне.
Самец нырка-сівака ў шлюбным строі вылучаецца рыжавата-каштанавай галавой і мае характэрныя чырвоныя вочы. Таксама ў самца Aythya ferina чорныя грудзі і чорны хвост, светла-шэрае цела з дробнымі ўзорамі.
Самка, як гэта часта бывае ў птушыным свеце, – больш сціплая звонку, мае аднастайную бураю афарбоўку. Галава крыху цямнейшая за цела, таксама менш кантрасная, але мае акуратную круглую форму.
У палёце ў абоях бачная светлая паласа на крылах, што дапамагае распазнаць гэты від.
Даўжыня цела нырка-сівака прыкладна 42-50 сантыметраў, гэтая птушка менш за звычайную качку крыжанку. Птушкі будуюць гнёзды ў густой расліннасці каля вады, часам наўпрост над вадой або на плывучых “платформах”. У Беларусі птушку лягчэй назіраць падчас міграцыі. Так вясновы пралёт пачынаецца ў сакавіку-красавіку, а восеньскі па верасні і лістападзе.
Як і большасць качыных, нырок-сівак выдатны нырэц: здабывае корм, ныраючы пад ваду. Харчуецца рознымі раслінамі, насеннем, дробнымі беспазваночнымі. Што цікава, птушка даволі часта корміцца больш актыўна ўначы.
