Амялушка (Bombycilla garrulus) – гэта сярэдняга памеру пеўчая птушка, якая адносіцца да атрада вераб’інападобных. Па сваіх памерах чымсьці падобная да звычайнага шпака, але безумоўна ярка вылучаецца сваім выглядам. Асноўная афарбоўка амялушкі вар’іруецца ад цёмна-шэрага да бураватага або аліўкавага.
Грудзі і брушка ў гэтых птушак звычайна святлей, часцей за ўсё яны маюць жаўтаватае або шараватае адценне. На галаве ў птушачкі своеасаблівы чубок з пёраў, вочы і паддзюб’е рассечаны чорным.
Кончыкі крылаў упрыгожаны жоўтымі, белымі і ружовымі акцэнтамі. Дзюба досыць кароткая, цёмная. Самкі і самцы звонку амаль не адрозніваюцца. Памеры амялушак вар’іруюцца ад 18 да 22 сантыметраў, сярэдняя вага ад 50 да 75 грамаў.
Амялушкі зграйныя птушкі, іх часта можна ўбачыць вялікімі групамі ад 25 да 100 асобін. Што цікава, у перыяд міграцыі птушкі нярэдка залятаюць і ў буйныя гарады.
У рацыён амялушак у асноўным уваходзяць розныя казуркі і канешне ягады. З надыходам восені і зімы птушкі актыўна пераходзяць на рабіну, пералятаючы з дрэва на дрэва. Амялушкі добра вядомы сваімі прыгожымі і меладычнымі спевамі, якія можна пачуць у лясах і гарадскіх парках. Спевы гэтых птушак часта змяшчаюць мноства розных гукаў. Асабліва добра іх чуваць, калі зграя гэтых птушак пералітае з месца на месца.
1. Амялушкі – птушкі якія злятаюць у вырай і звычайна праводзяць зіму ў цёплых краінах, а ўвесну вяртаюцца ва ўмераныя і субарктычныя зоны для размнажэння. Аднак нярэдкія выпадкі, калі некаторыя асобіны застаюцца на зімоўку, у тым ліку і ў Беларусі.
2. У многіх рэгіёнах, дзе амялушка з’яўляецца па вясне, пасля зімовай міграцыі, ейныя спевы асацыююцца з надыходам вясны і абнаўленнем прыроды.
3. Дзякуючы сваім разнастайным і прыгожым спевам, амялушка часта лічыцца сімвалам музычнасці і гармоніі.
4. Амялушкі будуюць гнёзды на дрэвах, выкарыстоўваючы траву, мох і іншыя матэрыялы.
5. Беларуская назва птушкі – “амялушка”, паходзіць ад любові гэтай птушкі да ягад амялы.
