Фларэнцыя – гэты дзіўны і дужа цікавы горад Італіі, які прываблівае велізарную колькасць турыстаў штогод. Што цалкам зразумела – бо тут сапраўды ёсць што паглядзець. Адна з цэнтральных славутасцяў Фларэнцыі, якую па праўдзе часцяком пакідаюць без належнай увагі, – базіліка Санта Марыя Навэла. Справа нават не ў тым, што храм не ўключаны ў розныя топы і спісы, а хутчэй у тым што мае даволі сціплым вонкавым выгляд.
У мяне ёсць думкі, што патэнцыйныя наведвальнікі лічаць што ўнутры іх таксама не чакае нічога асаблівага і робяць каласальную памылку – не ідуць унутр.
Гэты старажытны дамініканскі храм пачалі будаваць яшчэ ў сярэдзіне 13 стагоддзя, а скончылі толькі ў 1470 годзе. За гэты час паспелі ўзвесці не толькі базіліку, але і кляштар, а таксама поўнасцю перабудаваць фасад па праекту Альберта Лявона Батыста.
Але калі шчыра, па-сапраўднаму дзівішся Санта Марыі Навэлы толькі калі трапляешь туды ўнутр. Велізарны трохнефны храм з першых секунд знаходжання захапляе сваімі памерамі і інтэр’ерамі.
Тут дзясяткі, а можа быць сотні, мастацкіх твораў вядучых італьянскіх майстроў 14-16 стагоддзяў. Унікальныя скульптуры, алтары вядомых дзеячаў Італіі і выдатных жыхароў Фларэнцыі.
На якія работы трэба асабліва звярнуць увагу?
Скласці спіс і адзначыць кожную работа – праца з якой справіцца толькі мастацтвазнаўца або культуролаг, які спецыялізуецца на падобнай тэматыцы. Для простага турыста магчыма хопіць агульных звестак, але каб атрымаць разгорнутую інфармацыю парэкамендую звярнуцца да мясцовых гідаў.
Цэнтральная капэла Тарнабуоні
Звярніце ўвагу на фрэскі Даменіка Гірландая, якія займаюць некалькі сцен цалкам.
На левай сцяне прадстаўлены вядомыя сцэны з Бібліі: Смерць і ўзнясенне Марыі, Пакланенне вешчуноў, Выгнанне Іаакіма з Храма і мноства іншых.
Правая сцяна таксама прысвечана біблейскім сцэнам: Гамілія Іаана Хрысціцеля, Пір Ірада і іншыя.
На цэнтральнай, алтарнай, сцяне можна разгледзець святых ушанаваных дамініканскім ордэнам, а таксама галоўных спонсараў Даменіка Гірландая. Тут намаляваны Джавані Тарнабуоні (донатар) і яго жонка Франчэска Піці, Святы Ян Хрысціцель у пустыні, сцэна “Каранаванне Марыі”.
Правей размяшчаецца капліца Філіпа Строцы, дзе абавязкова звярніце ўвагу на бакавыя роспісы: “Жыціе Святога Піліпа і Жыціе Іаана Багаслова”.
Па цэнтры размяшчаецца велізарнае арачнае акно з вітражом – адно з найпрыгажэйшых у гэтым саборы.
“Троіца”
Гэтая фрэска за аўтарствам Тамаза Гвіды, больш вядомага як Мазачча (Masaccio), выканана ў 1426 годзе. Работа лічыцца ўзорам эпохі ранняга італьянскага Адраджэння, а таксама адным з першых прыкладаў, дзе рэалізаваны прыём ілюзорнай перспектывы. Размяшчаецца на сцяне заходняга нефа, побач з капліцай Ручэлаі.
Гуляючы ўздоўж сцен храма раю зазірнуць у кожнае памяшканне і кожны куточак, дзе вас можа чакаць чарговы шэдэўр італьянскага мастацтва.
Сакрысція Санта-Марыя-Навэла
Капліца Гадзі
Укрыжаваньне Брунэлескі ў Капэла Гондзі
З базілікі вы трапляеце ў першы ўнутраны двор, дзе вас чакае яшчэ адна капэла, а таксама музей Санта Марыя Навэла. Зважайце на дэталі, знакі і элементы, мноства з якіх будзе знаходзіцца наўпрост у вас пад нагамі.
Іспанская капэла
Іспанская капліца – адна са знешніх капэл сабора Санта-Марыя-Навэла. Вядомая сваім багатым цыклам фрэсак другой паловы 14 стагоддзі, выкананых Андрэа ды Банайута (Andrea da Firenze)
Ніжэй работа “Трыумф Святога Тамаша Аквінскага”
Наступны этап экскурсіі – гэта вялікі ўнутраны двор кляштара Cappella degli Ubriachi. Тут акрамя фрэсак зможаце паглядзець розныя старажытныя артэфакты і наведаць музей сабора.
Уваход у музей і базіліку платны – кошт за квіток пачынаецца ад 8 еўра, можна набыць анлайн. Час працы: з 8:30 і па а 19:30, з сярэдзіны вясны і па сярэдзіну восені рэжым працы павялічваецца на адну гадзіну. Нядзеля – выходны дзень.
Базіліка Санта Марыя Навэла знаходзіцца на аднайменнай плошчы, побач з аднайменным чыгуначным вакзалам, міма дакладна не пройдзеце. Ніжэй кропка з размяшчэннем сабора на мапе:
Пачытайце таксама пра Пізанскую вежу (да горада Піза ехаць літаральна адну гадзіну ад Фларэнцыі) і мой водгук пра добры гатэль каля гэтай базілікі.
