Sikora czarnogłowa (łac. Poecile palustris), rzadziej nazywana także sikorką błotną, to niewielki ptak z rodziny sikor. Pod względem wielkości ptak jest gorszy nawet od wróbla drzewnego, jego długość ciała wynosi około 11-14 centymetrów i waży około 12-15 gramów.

Sikora czarnogłowa

Sikora ma raczej matowe upierzenie: górna część ciała jest szarobrązowa, spód białawy. Głowa jest czarna z białymi bokami, stąd nazwa ptaka. Uszy pokryte ciemnymi plamami. Ogon i skrzydła są ciemne z białymi krawędziami.

Zdjęcie i opis sikorki czarnogłowej

Dziób sikorki jest krótki, ostry i prosty, jej oczy są małe, czarne, o jasnym wyglądzie. Ptaka można łatwo pomylić z młodą bogatką, szczególnie przy słabym oświetleniu.

Sikora czarnogłowa

Poecile palustris – niezwykle aktywne i ciekawskie, często przebywają w grupach. Główną dietą ptaka są owady, pająki, nasiona i jagody. Jako siedlisko preferuje lasy iglaste i mieszane, ale może żyć także w lasach liściastych. Sikorę łatwo spotkać w miejskich parkach i ogrodach.

Ptak Sikora Czarnogłowa

Jak wygląda szary sikora?

Sikora czarnogłowa występuje wszędzie Białoruś, jest szeroko rozpowszechniony w Europie i Azji, od Hiszpanii i Wielkiej Brytanii na zachodzie po Japonię na wschodzie. Populacja jest stabilna na większości jej zasięgu, ale w niektórych regionach nastąpił spadek populacji z powodu wylesiania i innych zmian w środowisku naturalnym.

Mały ptak

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz swój komentarz
imię i nazwisko